2007/Jan/20

กลับมามีชีวิตในโลกเอ็กทีนอีกครั้งนึงแล้วค่ะ

หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนานเลย...

คอมมันเจ๊งอะค่ะ แล้วพอดีต้องไปเที่ยวจีน

ก็เลยไม่ได้ยกไปซ่อม แต่พอกลับมาปุ๊ปก็

รีบยกไปซ่อมปั๊ปเลยน๊า ^^



ส่วนที่ว่าเปลี่ยนแปลงๆ เนี่ยคือจิตใจของเราเองแหละ

เคยเป็นไหมคะ ที่อยู่ดีๆ ทุกๆ อย่างในหัวใจก็เปลี่ยนไป

อยู่ดีๆ ก็คิดได้ว่า ไม่เป็นไร เราเป็นเพื่อนกันก็ได้

อยู่ดีๆ ก็เลิกคิดถึงคนที่เคยคิดถึงทุกวัน ทุกเวลา

เหมือนว่าหัวใจมันเหนื่อยมันล้า จนมันท้อ และในที่สุด

ความรักที่เคยมีมันก็ตกตะกอนลงไปเป็นผลึกฝังอยู่

ในก้นลึกของก้อนเนื้อหัวใจ...



จากที่เมื่อก่อนเราเป็นคนขี้เหงามาก

มาก...จนอยากมีใครสักคนที่พร้อมจะคุยกับเราตลอดเวลา

จากเมื่อก่อนที่เราคอยวิ่งหาความรักที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน

วันนี้กลับเหนื่อยและหยุด ช่างมัน อยู่คนเดียวก็ได้

ไม่เห็นเป็นอะไร



ถามว่ายังเหงาอยู่มั้ย ยังเหงาอยู่

แต่ไม่เป็นไร

คนอื่นที่เหงาๆ เหมือนกันก็ยังมี

ไม่ได้มีเราเหงาอยู่คนเดียวซะหน่อย



แล้วทุกอย่างที่ว่ามาเนี่ยมันก็เกิดขึ้นเร็วมาก

จนเราเองยังแปลกใจ...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

แต่ก็ดีแล้วล่ะ จะได้ไม่ต้องคิดอะไรมากนัก



ป.ล.วันนี้รั่วๆ เพ้อเจ้อๆ ขอโทษคนที่เข้ามาอ่านด้วยค่ะ


ปล.2 ไปเที่ยวจีนมาสนุกมาก เดี๋ยววันหลังจะมาเขียนไว้ในบล๊อกค่ะ


ปล.3 ขอโทษคนที่เราส่งแท็กต่อ แล้วไม่ได้ไปอ่านด้วยค่ะ คอมมันเจ๊งอ่า

แต่ก็ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่ร่วมทำความรู้จักกัน


ปล.4 ไม่รู้ว่าพี่บีจะเข้ามารึเปล่า แต่หนูเป็นห่วงพี่นะคะ

อ่านบล๊อกพี่แล้วรู้สึกเป็นห่วงมากๆ เลย

Comment

Comment:

Tweet


ดีแล้วค่ะ วิ่งตามมากๆ มันเหนื่อยเหลือเกิน

แล้วเอาภาพไปจีนมาอวดมั่งนะคะ
#7 by !2know ++ At 2007-01-24 15:55,
ขอบคุณนะจ๊ะน้องกลอยที่เป็นห่วงพี่

ตอนนี้พี่ไม่เป็นอะไรแล้วจ๊ะ กลับมาเฮฮาอย่างเดิมได้แล้วล่ะ

เหงาได้ แต่อย่างเหงานานนะ พี่เป็นห่วงเช่นกัน
#6 by ปลายปรากานต์ At 2007-01-24 15:09,
สู้ๆ ตัวองมีเค้าแน่นอน
#5 by ก้นลาย (158.108.135.111) At 2007-01-23 23:52,
เปลี่ยนแปลงอะไรหรอ แอบทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียวแล้วใช่มั้ย น้อยใจ น้อยใจ
#4 by dogdak^O^ At 2007-01-23 18:23,
เหนื่อยก็พักก่อนครับ พี่ว่าถึงที่สุดจิตใจคนเราก็มีระบบป้องกันตัวเอง เหนื่อยถึงจุดมันก็แฮงค์ไป เดี๋ยวกลับมาได้อีกทีหัวใจก็แข็งแรงเหมือนเดิมแหละครับน้องกลอย
#3 by เชน หยินและหยาง At 2007-01-20 19:31,
พี่เข้าใจอะ อารมณ์แบบนี้
บางทีพอถึงช่วงหนึ่งของชีวิต มนุษย์ก็มักจะเรียกร้องสิ่งที่ขาดหายไป

แต่ไม่ว่ายังไง...

จุดยืนของตัวเองเป็นสิ่งที่เราต้องไม่ละทิ้งละน่อ

ปล. ที่เม้นอะ คงไม่งงนะจ๊ะ หรือว่ายิ่งอ่านยิ่งงง
#2 by worapoj@~@ At 2007-01-20 19:10,
อยู่คนเดียว ...บางทีมันอาจดีกว่า ...กอดตัวเอง อาจอุ่นใจกว่า ...ใครที่เราเคยต้องวิ่งตาม ...เมื่อมาถึงจุดๆนึง ...เราหยุด แล้วอยู่กับตัวเอง มันก็เหนื่อยน้อยกว่า

เอาใจช่วยนะคะ เข้มแข็งไว้

::N o O ~ k L o Y 3 3::
View full profile