แบบวัดระดับความต้องการ เ พื่ อ น

มาทดสอบกันเถอะว่า เ พื่ อ น สำคัญกับเรามากแค่ไหน

[ [ ห้ามแอบดูเฉลยก่อนนะ ] ]



1. คุณชอบไปชมภาพยนต์คนเดียว

ใช่ไปที่ข้อ 2 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 6

2. ชอบความครื้นเครงสนุกสนาน

ใช่ไปที่ข้อ 7 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 3

3. ชอบเขียนจดหมายถึงเพื่อน

ใช่ไปที่ข้อ 8 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 4

4. ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว

ใช่ไปที่ข้อ 5 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 9

5. ชอบทานข้าวคนเดียว

 ใช่ไปที่ข้อ 10 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 9

6. เมื่อไปทานข้าวนอกบ้านต้องมีคนเป็นเพื่อน

ใช่ไปที่ข้อ 11 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 7

7. ไม่มีเพื่อนที่รู้ใจ

 ใช่ไปที่ข้อ 12 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 8

8. เมื่ออารมณ์ไม่ดีมักจะไปหาเพื่อน

ใช่ไปที่ข้อ 13 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 9

9. ชอบพูดคุยเล่นทางโทรศัพท์

ใช่ไปที่ข้อ 14 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 10

10. ชอบเดินเล่นคลายกลุ้มคนเดียว

ใช่ไปที่ข้อ 15 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 14

11. ชอบนั่งคิดคนเดียว

 ใช่ไปที่ข้อ 12 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 16

12. ต้องการความรู้สึกปลอดภัยมาก

ใช่ไปที่ข้อ 17 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 13

13. มีของดีๆ ต้องแบ่งกัน

ใช่ไปที่ข้อ 18 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 14

14. หวังอยากให้ฝ่ายตรงข้ามสนใจคุณ

ใช่ไปที่ข้อ 18 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 19

15. เบื่อหน่ายเพื่อนที่มารบกวนถึงบ้าน

ใช่ไปที่ข้อ 20 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 19

16. เรื่องใหญ่่หรือเรื่องเล็กต่างๆ ต้องหาเพื่อน

ใช่ไปที่ข้อ A ไม่ใช่ไปที่ข้อ 17

17. คิดจะไปหาเพื่อนก็กลัวถูกปฎิเสธ

ใช่ไปที่ข้อ B ไม่ใช่ไปที่ข้อ 18

18. ต้องพบหน้าเพื่อนทุกวัน

ใช่ไปที่ข้อ B ไม่ใช่ไปที่ข้อ C

19. พยายามที่จะไม่ไปรบกวนผู้อื่น

ใช่ไปที่ข้อ 20 ไม่ใช่ไปที่ข้อ 18

20. ไม่ยืมเงินผู้อื่นโดยเด็ดขาด

ใช่ไปที่ข้อ D ไม่ใช่ไปที่ข้อ A





[ [ มาดูเฉลยกัน ] ]



A. ประเภทพึ่งพาอาศัย

คุณชอบไปไหนมาไหนกับเพื่อน ไม่ว่าจะไปชมภาพยนต์

หรือไปชอปปิ้งคุณชอบให้มีใครอยู่เป็นเพื่อนคุณ โดยเฉพาะ

ในขณะที่อารมณ์คุณดีหรือไม่ดี คุณยิ่งต้องการให้เพื่อนอยู่ข้างๆ

โดยปกติคุณจะเป็นคนที่ไม่รู้สึกว่าต้องพึ่งพาอาศัยเพื่อน

เพียงแต่มีความรู้สึกว่า ตนเองเป็นคนโชคดีที่มีเพื่อนดีๆ

มากมายเช่นนี้ แต่ถ้าวันใดที่คุณทะเลาะกับเพื่อนหรือติดธุระ

ไปไหนกับเพื่อนไม่ได้คุณจะรู้สึกโดดเดี่ยว เงียบเหงา อย่างยิ่ง

ขณะนี้คุณจึงยอมรับว่าคุณเป็นประเภทพึ่งพาอาศัยเพื่อน



B. ประเภทเปล่าเปลี่ยวใจ

ความเปล่าเปลี่ยวใจคือโรคจิตของคุณชนิดหนึ่ง และคือโรค

ประจำตัวของคุณภายในใจของคุณกลัวถูกเพื่อนๆ หรือหมู่คณะ

ทอดทิ้งด้วยเหตุนี้คุณจึงพยายามรักษาสัมพันธ์ที่ดีกับทุกๆ คน

ไม่กล้าทำให้ผู้อื่นโกรธเคือง เพราะอะไรจึงเป็นเช่นนี้ อาจเป็น

เพราะว่าคุณขาดความเชื่อมั่นในตนเอง เพราะฉนั้นจึงต้องการ

ให้ผู้อื่นให้ความมั่นใจแก่คุณ ด้วยเหตุนี้แม้ความเคลื่อนไหว

บางอย่างที่คุณไม่ชื่นชอบแต่คุณก็ต้องจำใจเข้าร่วม มิเช่นนั้น

คุณก็จะเกิดความรู้สึกไม่สบายใจทางด้านมนุษยสัมพันธ์อาจ

กล่าวว่าคุณไม่มีความรู้สึกปลอดภัย และเป็นคนไม่มีบุคลิกภาพ



C. ประเภทระบายความในใจ

ในชีวิตแห่งความเป็นจริงคุณมีอิสระมาก แต่ว่าทางด้านจิตใจ

คุณยังต้องการความสนับสนุนจากเพื่อน ปกติอยู่คนเดียว

คุณจะไม่รู้สึกเหงา การเคลื่อนไหวก็อิสระ ไม่ได้พบหน้าเพื่อน

ที่ดีเดือนสองเดือนก็ไม่รู้สึกเงียบเหงา แต่พวกคุณยังคงรักใคร่

สนิทสนมกันเหมือนเดิม บางครั้งมีธุระหรือไม่สบายใจ พวกคุณ

ก็นัดพบปะพูดคุยกัน ถ้าหากอยู่ห่างกันไม่สะดวกในการนัดพบ

ก็ติดต่อกันทางโทรศัพท์หรือจดหมาย แม้ว่าจะไม่ได้พบหน้ากัน

แต่พลังจิตที่ได้รับอาจได้มากกว่าพบหน้ากันทุกวัน คุณจึงไม่ต้อง

อยู่กับเพื่อนคุณทุกวัน รูปแบบของการพบเพื่อนประเภทคุณคือ

ต่างคนต่างอยู่แต่จิตใจทะลุถึงกัน คือคนประเภทระบายความในใจ



D. ประเภทอิสระเสรี

คุณคือแบบอย่างของคนใจเพชร คุณไม่ชอบให้ผู้อื่นติดสอยห้อยตาม

คุณคือคนปิดตัวเอง คุณไม่เอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเพื่อนง่ายๆ

กล่าวคือทางด้านจิตใจของคุณ คุณมักจะรู้สึกการเป็นหนี้บุญคุณเป็น

การที่เสียใจมากและเป็นการลดคุณค่าของตัวเองให้ต่ำลง ผู้คนที่ไม่

เข้าใจคุณจะคิดว่าคุณเป็นคนมีนิสัยสันโดษและเอาแต่ใจตัวเอง แต่

ผู้คนที่เข้าใกล้คุณมักจะชมเชย ความเด็ดเดี่ยวของคุณนิสัยและชีวิต

ของคุณมีเสน่ห์รัดตรึงใจมาก




แต่ไม่ว่ายังไงความ จ ริ ง ใ จ ก็สำคัญที่สุดในการคบ เ พื่ อ น นะคะ

------------------------------------------------------------------------



ปล.

1. เอามาจาก www.thaireaderclub.com

2. เราได้ประเภท c ก็ตรงดีนะ

3. โฆษณาไทยประกันชีวิตตัวใหม่ทำเราร้องไห้อีกแล้ว

ดาวมังกร คือชื่อกลุ่มของเราตอนเรียน

ม.ปลาย แต่เพื่อนๆ ในกลุ่มก็คบกันมาตั้งแต่ ม.ต้น

แล้วแหละ สนิทกันดีทุกคน คุยอะไรด้วยก็ได้ ได้คุย

แล้วก็สบายใจ มีปัญหาอะไรก็ปรึกษาได้ตลอดเลย

.

.

.

และหลังจากที่ไม่ได้เจอกันเป็นเวลาหลาย

เดือน ในที่สุดเราและเพื่อนที่สนิทที่สุดทั้งหลายก็ได้

กลับมาเจอ มาพูด มาคุยกันอีกครั้ง ^^

.

.

.

วันนี้เป็นวันที่เรามีความสุขมาก สนุกด้วย

รู้สึกดีมากๆ ที่ได้กลับมาเจอ "เพื่อน" ที่รู้ใจกันมาก

อีกครั้ง

.

.

.

ได้ไปร้องคาราโอเกะกัน ถ่ายรูปกัน กินส้มตำ

กินไอติม เดินช๊อปปิ้งกัน แค่นี้เราก็มีความสุขมากแล้ว

ขอบคุณมากที่เป็นเพื่อนที่ดีของเราเสมอมาและหวังว่า

คงจะเสมอไป

.

.

.

วันนี้อิ่มมากๆ ส้มตำร้าน "คุณปู่" อร่อยสุดๆ

ได้รองเท้ากับสร้อยข้อเท้ากลับมาด้วย ไอติมก็อร๊อย

อร่อยกินอิ่มจนง่วงเลย ^^

.

.

.

เราก็ไม่รู้นะว่าจะทำอะไรให้เพื่อนๆ ได้บ้าง

ไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง ไม่รู้ว่าจะปลอบใจยังไงเวลา

เพื่อนๆ มีปัญหา ไม่รู้จะติวหนังสือให้ได้ยังไง เพราะเรียน

กันคนละทางเลย ไม่รู้ว่าจะทำยังไงถึงจะทำให้เพื่อนๆ รู้สึก

สบายใจในเวลาที่เศร้า ไม่รู้ว่าจะทำให้เพื่อนๆ หัวเราะกัน

ได้ยังไง อาจจะไม่ได้โทรหาทุกคน ไม่ได้โทรหาบ่อยๆ

แต่เราก็ยังรักและเป็นห่วงเพื่อนๆ เสมอนะ ถ้ามีอะไร

ไม่สบายใจโทรมาได้ตลอดนะ จะดึกดื่นเที่ยงคืนเท่าไหร่

ก็ได้ ถึงแม้จะไม่มีคำหวานหูไว้คอยปลอบใจ แต่ไม่ว่า

ยังไง เราก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างเพื่อนๆ เสมอนะ

.

.

.

ถ้าเพื่อนคนไหนล้ม เราอาจจะไม่เก่งพอที่จะ

ดึงให้ลุกได้ แต่เราสัญญาว่าเราจะนั่งเป็นเพื่อน รอจน

กว่าเพื่อนจะพร้อม แล้วเราก็ลุกเดินต่อไปด้วยกันนะ ^^

.

.

.

ป.ล.

รักและคิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนนะ ^^

บทความดีๆ ที่ได้มาจาก forwarded mail

เพื่อนสนิทของฉัน

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนั้นเสมอยามที่

ฉันต้องการ เพียงแค่อยู่ในความทรงจำเอาไว้ให้นึกถึง เพื่อเป็น

กำลังใจในการก้าวต่อไป

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องพบกันเป็นประจำ เพียง

แค่ฉันมองจากภาพถ่ายแล้วความทรงจำต่างๆ ระหว่างเราก็จะทำให้

ฉันมีความสุขแล้วยิ้มหรือหัวเราะได้

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องโทร.คุยกันทุกวัน เพียง

แค่เมื่อเวลาผ่านไปแสนนานแล้วได้มีโอกาสโทร.หากันอีกครั้ง เรา

ยังสามารถมีเรื่องราวมาแบ่งปันกันได้เหมือนวันก่อน

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องทานข้าวด้วยกันบ่อยๆ

เพียงแค่ในวันที่ได้กลับมาทานข้าวด้วยกันอีกครั้ง แม้จะมีช่วงเวลา

ของความเงียบ...ในความเงียบนั้นก็จะเป็นเวลาที่เราซึมซับใน

ตัวตนของกันและกันและได้ตระหนักว่า แม้กาลเวลาจะทำให้ทุกสิ่ง

แปรเปลี่ยนแต่มิตรภาพระหว่างเรายังคงอยู่

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องอยู่ใกล้กันตลอดเวลา

แต่เมื่ออยู่ไกลกัน เรายังคงนึกถึงกันและกันในบางเวลา

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องราวทุกอย่างของ

กันและกัน เพียงแค่รู้เรื่องทุกอย่างที่เราตัดสินใจแล้วว่าจะนำมาแบ่ง

ปันซึ่งกันและกัน แม้ว่าเรื่องนั้นจะเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งในเรื่องราวชีวิตอัน

มากมายมหาศาลของเราก็ตาม

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นต้องทนนิสัยทั้งหมดของฉัน

เพียงแค่บอกให้ฉันปรับปรุงตัวและพร้อมที่จะรับฟังในสิ่งที่ฉันอธิบาย

หรืออยากให้เขาปรับปรุงตัวบ้าง

เพื่อนสนิทของฉัน...ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องเป็นเพื่อนสนิทของ

เขา เพราะคนเราต้องมีบ้างที่คิดไม่เหมือนกัน เพียงแค่อยากให้พวกเขา

รับรู้ในมิตรภาพที่ฉันมีให้เท่านั้นก็พอ

ก็อย่างที่เคยได้ยินเป็นประจำละเนอะ เพื่อนเราอาจมีได้หลายคน

แต่จะมีสักกี่คนที่เรารู้สึกได้ว่าเป็น "เพื่อนสนิท" ของเราจริงๆ ถ้ารู้แล้ว

ว่าใครที่จริงใจและรักเราจริงๆ เราก็ควรจะรักษามิตรภาพของคนๆ นั้น

เอาไว้ให้นานเท่านาน และควรจะมอบความจริงใจกลับไปให้เค้าเช่นกัน